
احیای خصوصیسازی در ایران: درسهایی از نمونههای جهانی و مسیرهایی برای آینده
ابعاد و عمق این مشکل به وضوح در زیانهای مالی و بدهیهای انباشتهشده توسط ده شرکت برتر زیانده کشور مشهود است. این شرکتها بهطور مشترک زیان سالانهای در حدود 1.55 تا 2.2 میلیارد دلار تولید میکنند که بازتابی از ناکارآمدیهای سیستمی است که علیرغم ادامه برنامههای خصوصیسازی همچنان باقی مانده است. مشکل جدیتر بدهی مشترک انباشته این شرکتها است که بین 12.8 تا 18.4 میلیارد دلار برآورد شده است. این مبلغ تقریباً معادل 20 درصد از بودجه سالانه فعلی دولت است. در واقع، این بدهی عمدتاً به وامهای دولتی یا بانکهای دولتی وابسته است که فشار عظیمی بر سیستم بانکی ایران وارد میکند و توانایی آن برای عملکرد مؤثر را محدود میکند. اثرات جانبی آن، از جمله محدود شدن دسترسی بخش خصوصی به امکانات بانکی، به راحتی قابل تصور است. اندازه این مشکل نیاز فوری به اصلاحات جامع در مورد خصوصیسازیهای تاریخی و آینده اقتصاد ما را نشان میدهد.
این مسائل مالی نتیجه مستقیم ساختار کنونی تلاشهای ناکام خصوصیسازی در ایران است. بسیاری از شرکتهایی که «خصوصی» شدهاند، صرفاً مالکیت خود را از دولت مرکزی به سایر نهادهای دولتی یا.. ... ادامه مطلب